Sinds kort is het dakterras toegevoegd aan mijn uitzicht. Er heeft nog nooit iemand gezeten. Er staan twee loungestoelen en een loungebank van het tuincentrum. Precies zoals iedereen dit seizoen vindt dat tuinmeubilair er uit moet zien. Verder twee buxusbollen die langzaamaan geel worden. Op mijn raam hangt een gedicht van Gil vander Heyden dat gaat als volgt:
Stilstaan
Vanmorgen horloge gepakt:
staat stil. Kapot.
Niks meer aan te doen.
Op het balkon gezeten.
Broodje kaas gegeten.
Poes gestreeld.
Geraniums water gegeven.
Radio aangezet. Gewenst
dat niet alleen mijn horloge
maar ook deze dag
stil zou blijven staan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten